[/i]    Bir damlaydım mavilerde...



Güneşin  ışıklarında oynaşan bir peri,



Renklerle  gökkuşağı oynayan prenses,



Ya da  karanlıklarda yıldızların sırdaşı bir melek...



Mutluydum  rüzgarla mavilerde savrulurken,



Gülüyordum  gökkuşağı olup renkleri saçarken,



Huzurluydum  yıldızların meleğiyken...[/i]      











   











[/i]    



Gücümü hissetmekti belki  amacım...



Terk ettim gökyüzünü,



Güneşle vedalaşmadan hem de...



Koşmaya başladım yarışırcasına.



Hayalim, toprağa kavuşmaktı hemen.[/i]      







 







[/i]  



Sonra ilk sarılış...



Sıcacıktı, gökyüzünün olamadığı kadar...



Sarmaladı şefkatle, içine aldı beni sevgiyle.



Sevdim onu...



"Seviyorum" dedim "Yaşamayı seninle  birlikte."...



Güveni hissettim toprağın  derinliklerinde, karanlık sıcaklıklarda



Aktım, gittikçe büyüyerek,



Beni sarmalayan toprağa dokunarak  aktım...



Çiçekler açtı benimle ağaçlarda,



Topraktan otlar fışkırdı  delicesine...[/i]          







 







[/i]  



Güneş ışıklarını serpmeye başlamadan  dünyaya,



Uzaklarda maviliği gördüm.



Gördüm orada canlılığı,  başkaldırmışlığı, hasreti...



Kavuşmak istedim bir an önce,  sarılmak istedim.



Koynuna girmek istedim bir  sevgili gibi,



Sevişmek istedim...



Ufacık bir damlaydım gülleri  dillendiren, yürekleri eriten.



Büyüdüm zamanla...[/i]          







 







[/i]  



Toprak oldum,



Deniz oldum,



Okyanus oldum...



Dalgalarla oynaşırken derinlere  karıştım.



Derinliğin sessizliğinde buldum  güzellikleri.



Büyümeye başladım,



İçinde olduğum insana  farkettirmeden



Büyüdüm, büyüdüm, büyüdüm...



Kocamandım artık.[/i]          







 







[/i]  



Güven verdi bana, huzur verdi.



Aşık oldum "Neden?" diye  sormadan kendime...



Bir kuş gibi özgürce, bir nehir  gibi delicesine akarak,



Bir deniz gibi sınırsızca sevdim.



Ve anladım ki: [/i]      



...YAŞAM SEVGİ  DEMEKMİŞ...