Hafızamın seni hala içinde barındıran kısmını kaybetmek istiyorum ..



Hep yanımda taşıdığım bir eşya gibi bir anlık bir dalgınlıkla onu bir  yerlerde unutmak



Sonra nasıl olsa bulamam diyip hiç aramamak zaten yokmuş aslında hiç  olmamış saymak …



Sen gittiğinde de böyle olsaydı keşke aklımın haritasında kendime  çizdiğim çıkış yolları !



Onca gözyaşı akmasaydı yeşilimden ..



Ve bilmeseydim keşke - asıl içimde içinde yüzdüğüm bir deniz - olduğunu !



Çocukluğuma ait bir anı canlanıyor gözlerimde



Annem sesleniyor arkamdan ” çok açılma kızım boğulursun ”



Ve içimdeki deniz …….



Gerçekmiş gibi nefesim kesiliyor bir an !



Çok korktuğumda ya da çok kötü bir olayla bir başıma kaldığımda yaptığım  gibi iyi şeyler düşünmeye zorluyorum zihnimi ..



Pembe bisikletim



Geçen yıl çıktığım tatil



En sevdiklerimle kutladığım doğum günüm



Çocukluğum …Baktım ki avutmuyor devam  ediyorum !



Bana ilk baktığın gün



Sevgi dolu sarılışın



-Nefesimsin- diyen sesin ….Bataklık  gibi !



Bir dal bulupta tutunmaya başladığım o an



Birinin gelipte dalı kesmesi gibi !















Önce bildiğim bütün yalanları



Sonrada sayende öğrendiklerimi



Bir bir söyledim kendime !



İnanırım sandım olmadı



Olduramadım !



Bütün yolları denedim ..



Bütün keder sınavlarına girdim ..



Ama sınıfta kaldım !



Yine çaldın kapımı …



Yine esir aldın parçalanmış ruhumu …



Yaralıyken zaten bir de esaret reva mı sen söyle !















Anladım !



Anladım ki seni hala unutamadım !



Tek bir yol kaldı geriye ..















Kırk kere söylersen olurmuş derler ya başlıyorum saymaya ..



Unuttum !



Unuttum !



Unuttum !



Unuttum !



Unuttum !