I

Canımdan can yolundu

Uğuldar anacanım

Dalı diken bürüdü

Filizim darda benim

Oy çakıl da çakıl kuduz dişleri

Körpe cani parçalamak işleri

Canımdan can duruldu

Sızıldar anacanım

Baharı kan surudu

Çiçeğim harda benim

Oy sinsi de sinsi hain güçleri

Aydınlığa tuzak kurmak işleri

Canımdan can budandı

Çağıldar anacanım

Bir sevdaya adandı

Yiğidim sırda benim

Oy civan da civan umut kuşları

Anaların can can açan düşleri



II

Gün doğar günüm olur

Solurum dünüm olur

Birisi benim yavrum

Gerisi gülüm olur

Vay kanlı da kanlı cellat elleri

Cellat ellerinde halkın gülleri

Işığı gözde cağır

Sözünü özde cağır

Yüreğin dağ rüzgarı

Acını közde çağır

Vay çatal da çatal yılan dilleri

Yılan dillerinde halkın gülleri



III

Yavrum benim çağıl çağıl

Sularda ışıldanır

Zulüm ona ölum değil

Bin canda yankılanır

Oy seni de seni yavru ceylanım

Öcünü hıncıma yemin ettiğim

Tomurcuğum güne durmuş

Dal üstünde hızlanır

Düşmanları pusu kurmuş

Kan içinde gizlenir

Oy seni de seni yavru ceylanım

Ölümlerde gülüşüne kurbanım



IV

Can zulüm bağlarında

En güzel cağlarında

Alevlenmiş kuşum benim

Özgürlük dağlarında

Oy seni de seni yavru kartalım

Rüzgarını doruklarda tutanım

Bir yanım uzaklarda

Bir yanım tuzaklarda

Öfkeyle bilendi acım

Dişlenmiş kucaklarda

Oy seni de seni kanlı bağlarım

Günü gelir hesabını sorarım