+ Doğu Akdeniz Üniversitesi Forum :: DoguAkdeniz.com | Doğu Akdeniz Üniversitesi`nin En Büyük Kampüsü » Aşk Dünyası » Gönül Pınarı [Şairlerden Şiirler]
 İstanbul Ve Kadın

Kullanıcı Adı: Beni Hatirla
Şifre:

Reklamlar

YENİ KAYIT YAPTIRACAK ÖĞRENCİLER

Doğu Akdeniz Üniversitesi Hakkındaki Sorularınız Buraya..

Girne Amerikan Üniversitesi Hakkındaki Sorularınız Buraya..

Yakın Doğu Üniversitesi Hakkındaki Sorularınız Buraya..

Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi Hakkındaki Sorularınız Buraya..

Lefke Avrupa Üniversitesi Hakkındaki Sorularınız Buraya..

ODTÜ Kuzey Kıbrıs Kampüsü Hakkındaki Sorularınız Buraya..

 

Sayfa: [1]
Konu: İstanbul Ve Kadın  (Okunma Sayısı 206 defa) Seçenekler
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
« : 07 Ağustos 2010, 10:02:25 »
eviL
Kurucu Admin
Günün Kahramanı
*



Teşekkür: 301
Online Online

Mesaj Sayısı: 4651

DoguAkdeniz.Com


Üyelik Bilgileri WWW
İstanbul Ve Kadın










istanbula  bir sızı düşer bir sızı

iskele sancak gemiler

gitmeler ve gelmeler...



istanbula bir ben düşer

aşktan azade

senden öteye...



istanbul biter

bir şair yiter...





---------------------------------------------







-O gün her şey yeniden başlamak için vardı

Yeniden başlamak o güne hastı...-



Yağmur yağıyordu

Bir kadın İstanbul'a

İstanbul bir kadına ağlıyordu



Caddelerde selden insanlar

İnsanlar da seldi İstanbul



Durun ve göğe bakın



Bulutlar yerinde duruyor

İstanbul gidiyor



İstanbul bir kadına ağlıyor

Saçlarının rengi yok kadının

İstanbul kızıla boyanıyor



Gözlerde elemden iz yok

Yokluklarda gözler elemleniyor



Lütfen ''durun'' İstanbul'a bakın

Gözlerimde bir kadına yaşlar

İstanbul sellere karışıyor...



-O gün bir başka şeyden söz edecektik

Her şeye yeniden başlamak için...-



Rüzgâr yüzlerimizi yalıyordu

Savrulan bir kadının kokusuydu



Yüreklerde sessiz bir isyan

İstanbul'du Marmara'ya açılan



‘Yürekler dalgalarca dövülmüş liman'

Durun ve İstanbul'a bakın

İstanbul gidiyor sisler dağılıyor

Bir o kadın kalıyor istiklalde dolaşan...



-O gün her şey İstanbul'u anlatırken

İstanbul bir kadını anlatıyordu...-







Yapraklar sararıyordu;

Hazan ;

Tek şey kalıyordu yazdan

Mevsimlerin yapıştığı dudakların

Farkı yoktu kıpkızıl bir kirazdan



Şemsiyeler ellerinde insanlar

İstanbul artık yok!



İnsanlar İstanbulsuz

Ben kadınsız.

Durun ve insanlara bakın

İstanbul gidiyor

Onlar İstanbul'u yaşıyor



Bir ressam tuvaline sırf yokluğu çiziyor

Bu tablo kadınsız İstanbul diye ağlıyor



O gün o kadın

Yanaklarında pembesiyle

Çatlayacak bir tohum gibi

Ama İstanbul kurak



İnsanlar yok şimdi sirkecide

Gölgeler geçiyor karşıya...

Bir kadın kol geziyor limanda

Üsküdar küs Kadıköy sus oluyor



Dalgalar artık sınırsız

Beşiktaş yok oluyor...



Haremden otobüsler kalkıyor

Hiç yolcusuz...



Bir o kadın biniyor

Bir ben el sallıyorum

Otobüs haremde

Harem İstanbul'da duruyor





Bir ben gidiyorum

İstanbul'da bir kadın kalıyor

bir adın kalıyor ...











MURAT KARTAL
                             
Facebook'da Paylaş Logged

Sayfa: [1]
 
Gitmek istediğiniz yer:  

Arsiv
Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC


08 Mayıs 2012, 18:39:06 Bu Sayfa 0.149 Saniyede 22 Sorgu ile Oluşturuldu


DoguAkdeniz.Com
Sitemize üye olarak hizmetlerimizden en iyi şekilde yararlanabilirsiniz.
10 saniyede üye olmak için tıklayın.

kapat

Linkler: Girne Amerikan Üniversitesi